Τι γλώσσα προγραμματισμού καλύτερο γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ ψευδοκώδικα και τον κωδικό;

Έχω βρεθεί Boo έχει γίνει μου «ψευδοκώδικα» γλώσσα κατά τη δοκιμή μικρά κομμάτια κώδικα για .NET. Πολύ παρόμοια με ένα συντακτικό τύπο Python.

Θα εκτιμούσα Python πρώτη, πάνω από Lisp, μόνο και μόνο επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γράφουν ψευδοκώδικα, χρησιμοποιώντας τη σύνταξη παρένθεσης πρόθεμα :)

Έχετε ήδη το ανέφερα, αλλά ..

Python έχει μια πολύ σαφή σύνταξη. Είναι πολύ κοντά σε ψευδοκώδικα και να είναι εύκολα αναγνώσιμο.

Νομίζω ότι εξαρτάται ακριβώς από την γεύση ψευδοκώδικα. Ένα μεγάλο μέρος της ψευδοκώδικα που έχω δει στα βιβλία κείμενο Αλγόριθμοι μοιάζει Pascal ειρωνικά. Pascal ήταν πάντα θεωρείται μια καλή διδασκαλία langauge.

Pascal ήταν relativery δημοφιλής σε τέτοιου είδους περιγραφές ψευδοκώδικα.

Μπορείτε να δοκιμάσετε Actionscript του Flash.

Θα έλεγα ότι Lua είναι το καλύτερο για τη μετάφραση από ψευδοκώδικα (στις περισσότερες περιπτώσεις). Εφ 'όσον οι μεταβλητές είναι καλά το όνομά του, Λούα μπορεί να διαβαστεί εύκολα από τους περισσότερους προγραμματιστές και τους πολύ γρήγορα, όπως καλά!

Εδώ είναι μια σύνδεση με αυτό που πιστεύω ότι είναι η πρώτη αναφορά σε python ως «εκτελέσιμο ψευδο-κώδικα.» Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από την έκδοση του PC Update, το περιοδικό της Μελβούρνης PC User Group, Αυστραλία Αυγούστου 2001.

Νομίζω ότι έχετε αυτό προς τα πίσω, το είδος του. Το πρόβλημα με αυτήν την ερώτηση είναι ότι έχετε την τάση να γράφετε ψευδοκώδικα σε μια προσέγγιση της γλώσσας που σκοπεύετε σχετικά με τη χρήση για την πραγματική κωδικό σας. Ψηλά τα χέρια όποιος θέλει να δημιουργήσει μια γλώσσα ψευδοκώδικα που (όπως η Εσπεράντο;) είναι ένα αμάλγαμα συχνά χρησιμοποιούμενες γλώσσες προγραμματισμού.

Συμφωνώ με το σχόλιό Nosredna που Ada μοιάζει πολύ με ψευδοκώδικα.

Αν δεν σας πειράζει όλα τα επιπλέον πληκτρολόγηση ότι Ada απαιτεί, νομίζω ότι είναι μια μεγάλη γλώσσα, όπως ο κώδικας πραγματικά σημαίνει αυτό που λέει.

Prolog είναι κάτι που δεν μπορεί διαφορετικά να αντιμετωπίσετε. Θα παρακάμπτει το θέμα της ψευδοκώδικα όλοι μαζί. Κατά μία έννοια, δεν υπάρχει κωδικός. Υπάρχουν μόνο γεγονότα και κανόνες.

Για παράδειγμα, το κατηγόρημα append είναι απλά πράγματα γνωρίζουμε για τις λίστες, ως εξής:
Προσάρτηση μια λίστα Υ σε μια κενή λίστα αποδίδει Υ

append([], Y, Y).

Αν προσαρτώντας Xs να Ys αποδίδει Zs, τότε μπορούμε να βάζετε μπροστά από την ίδια αξία με Xs και Zs και η σχέση θα εξακολουθούν να κατέχουν.

append([X|Xs], Ys, [X|Zs]) :- append(Xs, Ys, Zs). 

Δεν έχουμε στην πραγματικότητα γράψει κώδικα που κάνει τα πράγματα. Έχουμε ακριβώς είπε ό, τι γνωρίζουμε για προσάρτηση λίστες. Αλλά τώρα μπορούμε να ζητήσουμε Prolog για να προσθέσετε 2 λίστες:

?- append([1,2],[3,4],Z).
Z = [1, 2, 3, 4].

Ή δώσει Prolog μια λίστα και να του ζητήσει να μας δείξει τι παραθέτει θα μπορούσαμε να προσαρτήσει τη λήψη της λίστας στόχο:

?- append(X,Y,[1,2]).
X = [],
Y = [1, 2] ;
X = [1],
Y = [2] ;
X = [1, 2],
Y = [] ;

TCL σύνταξη είναι η πιο σαν ψευδο-κώδικα. Εντολές λειτουργίες ατού για αναγνωσιμότητας και για την έκφραση εργασίες χαμηλότερου επιπέδου πιο χαρακτηριστική του κώδικα συγκροτήματος. Την ίδια στιγμή, οι αλγόριθμοι υψηλού επιπέδου είναι επίσης πολύ εύκολο να το διαβάσετε. Η ομοιομορφία της σύνταξης επιτρέπει στο χρήστη να επικεντρωθεί στα σκαλιά αντί για τη γλώσσα αντικείμενα. Θα έλεγα μάλιστα ότι η «παράσταση»-κλειδιά για μαθηματικές πράξεις είναι ένα πλεονέκτημα, διότι περιγράφει με σαφήνεια τα τμήματα μαθηματικών του προγράμματος από τις αλγοριθμικές μέρη. Λιγότερες σύμβολα είναι υπερφορτωμένο, και λέξεις όπως «ρυθμιστεί» χρησιμοποιούνται στη θέση τους. Αυτό είναι μια άλλη νίκη για ψευδο-κώδικα. Περισσότερο από κάθε άλλη σύνταξη, TCL καλύπτει το χάσμα μεταξύ των λειτουργικών και επιτακτικό στυλ.